25 KM GREAT BREWERIES MARATHON

Na het lopen van de Antwerp 10 miles wou ik graag een nieuw doel voor ogen hebben. Daarom schreef ik me kort hierna in voor de 25 KM Great Breweries Marathon. Of en hoe ik het heb gehaald, dat lees je hier!

Het was warm, het was heet – FOORHEET ! – Een dag voor de lange 25KM zei mijn mama nog, het wordt meer dan 30 graden meiske, je gaat het toch annuleren? (Maar dan subtieler 😉 ) Maar no way dat ik niet ging meedoen! Al zou ik het uit wandelen, ik doe mee!

2 weken voor de race kwamen er veel blessures naar boven. Mijn rechter bovenbeen begon pijn te doen, waardoor ik fout begon te lopen en de bovenkant van mijn voet geblesseerd heb. Zeven dagen voor vertrek besloot ik nog even de beentjes te strekken, AUW. Ik geraakte niet verder dan 3KM alvorens het zweet me uit brak vanwege de pijn. PANIEK. Ik kon niet wandelen, niet op mijn tippen staan.. Hoe ging ik dit klaar krijgen?? Ik besloot een week NIETS te doen, zo weinig mogelijk te wandelen, zo vaak mogelijk ijs te leggen en IBUPROFEN op dokters advies te nemen.

Na een week platte rust, was het dan eindelijk zover. Ik heb ter voorbereiding maar slechts 17KM kunnen lopen en nooit meer dan dat omdat ik er een stop op moest zetten. Ik had tegen mezelf op voorhand gezegd geen tijd voorop te stellen maar gewoon te zien of ik het wel kon uit wandelen/lopen. Wegens de omstandigheden zou dit vrij slim zijn het zo te bezien.

OFF we go! 

Er zijn weinig woorden aan vuil te maken. Het was een mooi parcours, veel vrijwilligers en voldoende bevoorrading. De eerste 6km’s waren zwaar door de hitte en het zand waar we door moesten. Al het stof leek het blijken alsof het nog warmer was. Uiteindelijk op 8KM begon het toch wel heel warm te worden, elke drankpost besloot ik te wandelen. Looppartner Romina vond dit niet erg en wist dat het zo zou gaan. Héél blij dat ze naast mij is gebleven. Aan de 10km stond mijn hartslag 197 (!!), oke dit is niet normaal, even wandelen maar..

Tot aan kilometer 17 vrij goed kunnen wandelen/lopen maar vanaf dan ging het enkel berg af. Ik kreeg steken in mijn zij en al mijn blessures begonnen naar boven te komen. Voet deed pijn, bovenbeen én knie. Ik denk dat we vanaf dan té veel hebben moeten wandelen, meer dan ik wou.. Maar ik had beloofd niks stoms te doen dus zo moest het maar.

De laatste 5 KM WAT EN HEL. Letterlijk ALLES deed pijn. De 200M tot de finish waren mooi, tussen de bakken bier langs de brouwerij van ‘Den Duvel’, ze leken wel een volledige kilometer te duren. Ondanks de lange tijd ZEER trots om in deze hitte deze afstand af te leggen. Er komen zeker nog frissere runs waarop ik géén last heb van blessures. Al bij al is het nog goed gegaan en had ik verwacht bij kilomter 5 te “crashe” van de pijn.

IMG_3098

Het was LEUK, het was WARM, het was LANG maar het was het vooral WAARD!

1 woord voor deze race : TROTS!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s